Koninklijke Onderscheiding voor de heer Overkamp uit Heino
Burgemeester Rob Zuidema heeft op maandag 1 juni een Koninklijke Onderscheiding uitgereikt aan de heer W. Overkamp uit Heino. Hij is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Wie meneer Overkamp kent, weet dat hij altijd klaarstaat. Voor zijn dochter, voor zijn gemeenschap en voor mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Al tientallen jaren zet hij zich met grote toewijding en vanzelfsprekendheid in voor anderen. Burgemeester Rob Zuidema: “De heer Overkamp combineert intensieve mantelzorg met een jarenlange inzet voor de samenleving. Dat is bijzonder en vraagt veel toewijding. Zijn inzet verdient grote waardering.”
Intensieve mantelzorg
Die inzet begint thuis. Sinds de geboorte van zijn dochter Marloes is hij mantelzorger; zij is autistisch en vraagt veel zorg en aandacht. Na het overlijden van zijn vrouw heeft de heer Overkamp die zorg in de weekenden volledig op zich genomen. Ondanks dat Marloes bij Zozijn woont, haalt hij haar ieder weekend naar huis om voor haar te zorgen. Zijn betrokkenheid reikt daarbij verder dan alleen zijn eigen situatie: ook voor andere bewoners en hun families staat hij klaar, onder meer via de verwantenraad.
Inzet voor kerk en samenleving
Binnen de katholieke geloofsgemeenschap in Heino is de heer Overkamp al vele jaren een vertrouwd gezicht. Hij zet zich in voor activiteiten waarbij mensen naar elkaar omkijken en helpt mensen die het moeilijk hebben. Daarnaast steekt hij de handen uit de mouwen voor het onderhoud van de kerk, het kerkhof en de directe omgeving. Voor wie het nodig heeft, is hij iemand op wie altijd een beroep kan worden gedaan.
Betrokkenheid bij organisaties en goede doelen
Zijn maatschappelijke betrokkenheid komt ook tot uiting in zijn inzet voor mensen met een verstandelijke beperking en hun naasten. Binnen KansPlus Midden-Overijssel, een vereniging voor mensen met een verstandelijke beperking en hun familie, speelt hij al jaren een belangrijke rol als bestuurslid en secretaris, en nam hij tijdelijk extra verantwoordelijkheid op zich toen dat nodig was. Wat opvalt, is de vanzelfsprekendheid waarmee hij zich blijft inzetten: ook na het overlijden van zijn vrouw zette hij haar vrijwilligerswerk voort. Hij organiseert collectes, ondersteunt goede doelen en is actief voor uiteenlopende organisaties, niet voor erkenning, maar omdat hij vindt dat het nodig is.
