Gerria Toeter neemt afscheid als wethouder

“De bestuurlijke jas gaat uit, maar de betrokkenheid blijft.”

We spreken Gerria op haar vertrouwde kamer in het gemeentehuis. Acht jaar lang was dit de plek waar ze gesprekken voerde, besluiten nam en zich inzette voor inwoners. Waar altijd dynamiek voelbaar was, is nu ook ruimte voor rust. In de laatste weken van haar wethouderschap blikt Gerria met ons terug op een periode die heel betekenisvol was.

Je werd gebeld met de vraag of jij wethouder wilde worden. Kun je ons meenemen naar dat moment?

“Het ging ongelooflijk snel. Ik was betrokken bij het samenstellen van de kandidatenlijst van het CDA voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Over de rol als wethouder dacht ik niet na. Vlak voor de installatie van het college werd ik gebeld. De toenmalige wethouder besloot niet door te gaan en mijn naam was gevallen. Binnen enkele dagen moest ik beslissen, maar mijn gevoel zei meteen dat het goed zat. Ik werkte al 19 jaar bij de Rabobank en was me al aan het verdiepen in een ander werkveld, namelijk het sociaal domein. Onze jongste ging naar de middelbare school, dus er kwam meer tijd en ruimte thuis. We bespraken wat het wethouderschap zou betekenen voor ons gezin. Publieke zichtbaarheid doet iets met je. Maar de kinderen vonden het vooral stoer. Het was het juiste moment.”

Als je nu terugkijkt, wat heeft deze periode jou vooral gebracht?

"Het wethouderschap heeft mij veel voldoening gegeven. Ik heb ervaren hoeveel onderwerpen een gemeente raken en hoe waardevol zichtbaarheid is. Door aanwezig te zijn met de ‘jas van wethouder’ aan, voelen mensen zich gezien en gehoord. Dat heb ik bewust ingezet om initiatieven te versterken. Je kunt als wethouder echt iets betekenen, vooral als je stevig in een onderwerp staat en samenwerkt met inwoners en partners. 

Wat mij verraste was de veelzijdigheid van het werk en de betrokkenheid van de raad. Als wethouder heb je veel kennis en overzicht nodig, maar je doet het nooit alleen. De raad kijkt met aandacht naar inwoners die hulp nodig hebben of juist iets willen bijdragen. Door raadsleden goed mee te nemen en helder uit te leggen waarom iets wel of niet werkt, ontstond er snel draagvlak en hebben we mooie dingen bereikt. Dat vond ik erg waardevol.”

Je hebt aan veel verschillende thema’s gewerkt, welke momenten springen eruit en waar had je nog graag iets willen bereiken?

“Er is een onstabiele tijd bij De Productie geweest en dat raakte mij diep, omdat het gaat om een kwetsbare groep mensen. Dat daar weer rust is, voelt als een belangrijk resultaat. Ook de opvang van vluchtelingen en Oekraïners maakte indruk. De inzet van inwoners, vrijwilligers en organisaties laat zien hoeveel kracht hier zit. Datzelfde zag ik bij het Sportakkoord, dat dankzij betrokken inwoners echt tot leven kwam. 

Ik ben trots op de stappen die we hebben gezet op het gebied van inclusie. Het was eerst een nauwelijks zichtbaar thema, maar is nu een vanzelfsprekend onderdeel van ons beleid. Ook de fijne samenwerking met stichting Leergeld, Humanitas en de Voedselbank blijven mij bij. Dit laat zien hoe korte lijnen en vertrouwen echt verschil kunnen maken voor mensen die dat nodig hebben. 

Als er iets is wat ik graag nog verder had willen brengen, is het de asielopgave. Door landelijke ontwikkelingen moesten we onze plannen pauzeren. Ik sta nog steeds achter die keuze, maar ik hoop dat we snel weer stappen kunnen zetten om deze mensen te helpen. 

Als ik naar het geheel kijk, ben ik vooral trots op de samenwerkingen. Inwoners, vrijwilligers, professionals en de gemeente versterken elkaar en werken vanuit een gedeelde ondernemende houding. De rol van de gemeente is daarbij vooral faciliterend: ruimte bieden en mogelijk maken, niet overnemen. Mijn hoop is dat deze energie blijvend wordt herkend, gewaardeerd en benut.”

Het wethouderschap laat ongetwijfeld sporen na. Op welke manieren heeft dit jou gevormd?

"Ik ben anders naar de maatschappij gaan kijken. Ik heb meer gezien van armoede en kwetsbaarheid. Wat voor mij vanzelfsprekend was, is dat voor veel mensen niet. Ik heb geleerd hoe belangrijk het is om regels soms los te laten en écht vanuit de inwoner te denken. Het wethouderschap heeft me lef gegeven: durven uitspreken wat je ziet, ergens voor gaan staan als je voelt dat het belangrijk is. Tegelijk ben ik dicht bij mezelf gebleven: gewoon Gerria, niet iemand die een rol speelt. Eerlijkheid, transparantie en jezelf blijven zijn belangrijk, net als benaderbaar zijn en midden in de samenleving staan, bijvoorbeeld door gewoon mijn vrijwilligerswerk te blijven doen. Je hoort en ziet dan zoveel meer.”

Hoe ziet het afronden en afscheid nemen eruit voor jou?

“Op 22 mei is mijn laatste werkdag en neem ik afscheid van mijn collega's. In de weken daarvoor bezoek ik vrijwilligers en organisaties om hen te bedanken. Tijdens de zomervakantie wil ik tijd maken voor vrienden, familie, sport en mijn vrijwilligerswerk. Daarna wil ik graag weer aan de slag. Bijvoorbeeld in de zorg, welzijn of wonen: organisaties die in wijken en buurten werken. Ik sta open om bij een organisatie mee te lopen en om te ontdekken of ik van waarde kan zijn. Ook op de werkvloer. Ik laat me graag uitnodigen!”

Tot slot: wat zou je graag willen meegeven aan jouw opvolger en aan de inwoners?

“Voor mijn opvolger: draag de jas van wethouder met trots, maar blijf altijd jezelf. Luister goed en leg uit waarom je beslissingen neemt. Je hoeft het niet altijd met iedereen eens te zijn, maar blijf wel altijd in gesprek. En aan de inwoners: vertrouw op wat je zelf kan en wil. Als we elkaar blijven versterken, kunnen we veel bereiken. Volgens mij hebben we dat de afgelopen 8 jaar bewezen en daarvoor wil ik iedereen graag van harte bedanken!”